()
Eerste dag in San Francisco
Ik ben al weer vroeg wakker en om 9 uur zit ik in de keuken te ontbijten met Diane en Julie (waar al die anderen zijn, geen idee). Julie komt uit Frankrijk en loopt stage bij hetzelfde bedrijf als Diane. Ze woont al een tijdje in San Francisco, maar pas sinds vrijdag of zaterdag in dit huis. Het is echt raar om met Diane te praten, want het moet in het Engels (als er anderen bij zijn). Af en toe praten we wel Nederlands… maar dan komt er weer iemand en dan moet je weer omschakelen naar Engels… het is echt raar… 's Middags ga ik rond half 3 richting het stadion van de Giants.
Het openbaar vervoer hier is echt super makkelijk. Ik had afgesproken met Audrey (van de Giants chatroom) en die staat samen met haar man en dochter (en m'n ticket!) al te wachten als ik bij Pacific Bell Park aankom (ik was namelijk een halfuur te laat... :-)). Zoals eigenlijk al wel bekend is het echt een hele aardige vrouw. Ze lult aan één stuk door, maar leuk, niet op een irritante manier. Haar man daarentegen is precies het tegenovergestelde en zegt vrij weinig. En d'r dochter… nou ja, die maakt er volgens mij een sport van om zo irritant mogelijk te zijn.De wedstrijd was super. Ik had "front-row tickets", aan de kant van het eerste honk. Echt op rij 1. Na 5 innings plaatsen gewisseld met haar man en dochter (ze hadden 2x2 kaarten op verschillende plaatsen in het stadion) en ook dat waren mooie plaatsen. Het was al 8-1 voor de Giants, toen ik een foto ging maken van Barry Bonds die aan slag was… en uiteraard: homerun! Nummer 586 van z'n carrière, waarmee hij gedeeld 4e aller tijden staat.Eenmaal weer thuis aangekomen (het is ongeveer 45 minuten met de metro) stond het avondeten al op me te wachten… een heel bord vol, waar m'n maag nou niet echt op zat te wachten nadat ik in het stadion al een pizza slice (American size!) naar binnen had gewerkt… Na dit ook weer te hebben overleefd, nog even film gekeken… niks aan, dus maar naar m'n kamer waar Yoshua wat Japanse populaire muziek liet horen… het gesprek was weer lekker vaag en z'n vertaalcomputertje kwam er weer regelmatig aan te pas. Maar goed, het is verder wel een aardige gozer… al valt er amper mee te praten.