Eerste werkdag

Vandaag dan eindelijk m'n eerste werkdag. Nou ja, werkdag... het is niet zo druk bij One Big Man & One Big Truck nu, dus mag ik komen helpen met het wassen van de trucks.In de metro op weg ontmoet ik meteen al m'n eerste collega, te herkennen aan z'n One Big Man t-shirt. Het is Alex, een gozer van ongeveer mijn leeftijd, uit Letland. Een halte verder stappen er nog twee collega's in, de ene uit Moskou, de ander ook uit Letland.

Met hen zal ik de rest van de dag de trucks gaan wassen. Het gaat allemaal in een heel relaxte sfeer... de 2 Letten gaan in een truck, en ik rijd met Alexy (uit Moskou) in een andere truck richting de wasserette. Het is zaterdag, dus erg druk. Eerst dus maar een uurtje wachten tot we aan de beurt zijn. Yankees - Giants is op de radio in de truck, dus dat wachten is helemaaaal niet erg! Alexy blijkt ook fan te zijn van de Giants, maar omdat hij verder niemand kent die ook fan is, gaat hij niet zo vaak naar wedstrijden... vanaf nu dus wel! :-)Na 2 uur komen we weer terug op het terrein van One Big Man, waar we nog 3 uur lang bezig zijn met het waxen van de trucks. Dat is op zich vrij dom werk, want de trucks zijn niet onwijs nieuw, dus of er nou wax op zit of niet... ik zie geen verschil. Maar goed, het is wel gezellig en zo kan ik die gasten een beetje leren kennen.Ondertussen zijn de 2 Letten ook nog even weg geweest met een andere truck en als ze terugkomen, hebben ze een tray Corona (bier dus) meegenomen. Dit lijkt me niet geheel toegestaan onder werktijd, maar het is wel heeeel lekker met het warme weer! :-)Om half 4 belt Wolfgang, de baas... die zegt dat we naar het restaurantje moeten komen waar we op kosten van de zaak gaan eten (en een Heineken erbij uiteraard!).Na daar een uurtje te hebben gezeten gaan we terug naar de trucks en als blijkt dat we klaar zijn kunnen we weer naar huis. "6 uur gewerkt", zegt Wolfgang... met andere woorden: dat uur bij het restaurantje telt ook als werktijd... wat een bedrijf dit!! :-)'s Avonds weinig gedaan... wel voor het eerst weer Wrestling gezien... en echt waar: Hulk Hogan leeft nog steeds en heeft nog steeds hetzelfde ritueel als ie gaat winnen... vrij zielig om zo'n oude man te zien... het gespierde heeft plaatsgemaakt voor vet en vellen... en nog steeds durft ie de ring in te stappen... van m'n jeugdheld is weinig meer over... snik...