Verhuizen en Giants

Vrijdagavond 12 uur... ik kom net terug van de Giants en heb besloten om nu maar wat te schrijven, want de kans zit er in dat ik morgen m'n armen niet meer kan bewegen van de spierpijn! :)Nee hoor, dat zal allemaal wel meevallen (en anders is daar natuurlijk de SRL gelei die ik heb meegekregen!), maar het was wel een pittig daggie vandaag. Voor diegenen die zich afvragen waar dit in hemelsnaam over gaat: vandaag was m'n eerste "echte" werkdag als verhuizer. Dus niet lekker in het zonnetje de trucks wassen, maar echt als grote kerels (of zoals wij hier zeggen: Big Men) dozen en kasten sjouwen!

Om half 10 begonnen bij een advocatenkantoor, waar we zo'n 30 dozen met boeken moesten afleveren (die bij ons waren gestald waren). Een klein klusje, om effe in te komen.Daarna naar de Mission. Dat is een voornamelijk spaanstalige wijk, vlakbij waar ik woon en daar hadden we een echte verhuisklus. Dus een compleet interieur in de truck tillen, met de truck naar het nieuwe adres en daar alles weer uit de truck tillen.Gelukkig had de dame in kwestie een complete bibliotheek als interieur. Dat tilt wel lekker, dozen met stapels boeken... jezus wat waren die dingen zwaar! Een andere aangename bijkomstigheid was dat ze op 3 hoog woonde - zonder lift - en ging verhuizen naar een appartement twee straten verderop, op 2 hoog - tevens zonder lift. Ik heb het niet bijgehouden, maar dat zijn behoorlijk wat traptreden die je ziet. In totaal waren we 5 uur met de klus bezig... de eerste 2 - 3 uurtjes gingen wel, maar daarna werd het echt wel minder met de kracht in de armen van Mark... en toen moesten al die boeken dus nog! Goed, dat was dus effe afzien, maar sportman als ik ben (...) zette ik door en uiteindelijk zal alle dozen netjes boven gekomen.En dan komt het: de vraag hoeveel fooi je krijgt. En dat vergoedde wel heel veel! 52 (twee-en-vijftig!) dollar fooi kregen we! Voor alle duidelijkheid: ik heb al een vrij goed uurloon en daar komt dan eventjes $26 (we waren met z'n tweeën) bovenop. Inmiddels is het natuurlijk al wel weer op, maar ik heb er toch mooi een gratis avondje Giants van gehad!Daarna nog een kleine klus: een tv van 100 kg van de ene naar de andere kant van de stad verhuizen. Dat is dus ook wel een leuke bijkomstigheid van dit werk: je ziet echt alles van de stad.Bij deze klus bleek ook meteen dat niet alle Amerikanen zo gul (of gek) zijn als onze vorige opdrachtgever. Ieder kregen we 1 (één) dollar fooi. Nu ben ik nog niet zo gewend om fooi te krijgen, dus ik vind alles prima, maar als ik Glen (m'n collega vandaag... aardige gozer, wederom uit Letland) mag geloven was dit toch wel behoorlijk schraal.In ieder geval, nadat we dus de hele stad hadden doorgecrosst met de truck kon ik 8,5 op m'n loonstrookje schrijven... en $27 fooi... lang niet gek voor een eerste dag als verhuizer.Vervolgens snel naar huis om te douchen (ja dat was nodig) en weer terug richting Pac Bell Park (stadion van de Giants dus). Ik kwam aan toen de 3e inning net was begonnen... beetje laat dus, maar het enige wat ik had gemist waren (3) scores van de Athletics. Dat is het team uit Oakland en Oakland ligt aan de andere kant van de baai, op een paar km. afstand van San Francisco. Een echte derby dus.Barry Bonds moet wegduiken voor een bal die op hem gegooid wordt...Er waren ontzettend veel supporters van de A's (Athletics worden A's genoemd) naar San Francisco gekomen. En dat gaat dus niet met een "uitvak" ofzo, alles zit gewoon door elkaar. Toen de Giants de score van 0-3 naar 2-3 hadden gebracht werd het spannend en dat was op de tribune ook wel te merken. Twee Latino-Amerikanen (van ieder team één) begonnen een beetje mans (als in ruzie) tegen elkaar te doen... wat een sukkels. Het enige wat ze tegen elkaar zeiden was "You know I'm sayin' homeboy!?!"... beetje een domper dus: dacht ik net m'n eerste gunfight mee te maken! :)Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in 2-3 voor de Oakland A's... jammer... maar om het leed een beetje te verzachten kwam er ter ere van "Flagday" een vuurwerkspektakel na de wedstrijd. Flagday is weer zo'n typische pro-Amerika dag... iedereen in het stadion had de "stars and stripes" vlag aan z'n pet geplakt en tijdens het vuurwerk waren er allerlei liedjes over hoe geweldig dit land wel niet moet zijn. Als Nederlander ben je daar NIET van kinds af aan mee gehersenspoeld, dus kun je er wel om lachen... maar voor de mensen in het stadion was het allemaal erg serieus. Heeft natuurlijk te maken met 11 september, maar toch... het heeft iets zieligs. Ik ben nu ook al erg benieuwd hoe het hier op 4 juli (Independance Day) en op 11 september 2002 zal zijn... hierover later uiteraard meer! :)