Fooi

Fooi. Het blijft een fenomeen waar ik echt nog steeds geen moer van begrijp.Als je in de kroeg een biertje koopt voor $5, dan wordt er verwacht dat je minimaal een $1 extra betaalt, want dat hoort nou eenmaal zo, ook al is de prijs van dat biertje al "niet echt goedkoop".

Als je een verhuisbedrijf je spullen laat verhuizen, dan is het gebruikelijk om daar ook een fooi voor te geven, al zijn de regels wat dat betreft wat minder strikt dan in een bar. Als je het werk van de verhuizers waardeert, dan geef je veel... en als je niet tevreden bent, dan geef je minder... of niks. Zo waren de regels een beetje dacht ik... tot vandaag.Ik was met Matt aan het werk, een "tough guy" uit Cincinatti, die vooral zo ruig mogelijk wil zijn... het is meestal wel lachen om met 'm te werken. In ieder geval, we hadden een vrij kleine opdracht, met zo'n 25 dozen en wat meubels.Het eerste "probleem" ontstond bij het uitladen van de tafel. Die was namelijk zo onhandig groot en de deuren waren zo onhandig klein... dat we de tafel meerdere malen tegen de muur knalden. Dat mag dus niet en vanuit m'n ooghoek zag ik de klant steeds chagrijniger kijken en nee schudden.Vervolgens moesten we een aantal resterende meubels voor haar afleveren in San Rafael. Dat ligt op zo'n 15 km. ten noorden van San Francisco... dus een ritje over de Golden Gate Bridge. In de afgelopen maand is de beveiliging al 2 keer op "uiterste staat van paraatheid" gesteld, na meldingen van mogelijke terreuraanslagen. Dat geeft toch een apart gevoel als je er overheen rijdt. Aan de ene kant heeft die brug gewoon "iets", wat het speciaal maakt om er overheen te rijden - vooral als ie zoals vandaag half in de wolken "hangt" en je de top niet kunt zien. Maar aan de andere kant denk je toch aan die terreuraanslagen... je bent er niet bang voor, maar je denkt er gewoon wel aan... nou ja goed, het is een beetje moeilijk om uit te leggen.Maar dat even terzijde... eenmaal in San Rafael, ontdekten we dat dat de kast door 2 van de 4 poten was gezakt. Oops! Achteraf hadden de kast beter op z'n kant kunnen leggen, maar daar moet je maar net even aan denken om 10 uur 's ochtends! :)Dit "foutje" had als resultaat dat de klant inmiddels helemaal het toppunt van "vrolijkheid" was geworden en dus wilden Matt en ik zo snel mogelijk weer terug richting San Francisco... de vriendelijkheid was bij ons ook helemaal weg, aangezien we die fooi toch wel konden vergeten... en bovendien omdat die vrouw vanaf het begin al niet erg aardig was... om in vaktermen te spreken: "what a un-fucking-believable bitch!"Na een halfuurtje waren we klaar en kon er worden afgerekend. 4 uurtjes werk... maar ook ieder $20 fooi! Onbegrijpelijk!!! Ik snap dus echt helemaal niks van sommige Amerikaanse gewoontes, maar dit mogen ze er van mij nog wel een tijdje in houden!!! :)Terug in San Francisco kregen we te horen dat we nog een spoedklussie hadden in het Financial District, op Market Street. Het ging om het verplaatsen van wat stoelen en tafels van de het ene kantoor naar het andere... omdat er een presentatie gehouden moest worden in een van de kantoren. Geen idee waarom ze daar een verhuisbedrijf voor inhuren (geld over ofzo?), maar omdat het voor ons een extra opdracht was en Paul (een van de opper-Big Men) niemand anders had die het kon doen, kregen voor dat halfuurtje werk 2 uur uitbetaald.'s Avonds moesten de tafels en stoelen weer terug gezet worden en Paul vroeg of ik daar ook tijd voor had. Maar natuurlijk had ik daar tijd voor! Wederom 2 uur bijschrijven voor zo'n simpele opdracht... daar wil ik wel een avondje Giants voor opofferen :). Dus om 20:15 uur kwam Derek (Matt had al plannen) me van huis ophalen... om 20:30 waren we in het kantoor en om 21:15 uur stonden we weer buiten. Ik wil MEER van dit soort opdrachten! :)Daarna nog effe een filmpie gekeken met Derek... Blue Crush... een Costa-achtige film over surfbabes... een slap verhaal, maar zeker niet onaangenaam om naar te kijken! ;)Over 2 weken gaan we trouwens naar Santa Cruz met een paar gasten van het werk... dan zal ik 's kijken of ik daar ook een paar van die "waves kan meepikken!" :)