Moet je achter je kijken!

Zoals ik anderhalve week geleden schreef, waren Jos en Natalie een paar dagen op bezoek in San Francisco. Woensdags kwamen ze hier aan en na vijf hele leuke dagen brachten we ze maandags weer naar het vliegveld. Dat verhaal hebben jullie gelezen, maar wat ik nog niet verteld had, was dat Michelle en ik er allebei behoorlijk klaar mee waren dat ZIJ naar Las Vegas gingen en WIJ niet!

Terwijl we Jos en Natalie door de poortjes van de douane zagen lopen, stonden Michelle en ik daar te dagdromen van hoe mooi het zou zijn als we een retourtje Las Vegas zouden boeken voor de volgende week. Jos en Natalie gingen toch eerst een week raften in de Grand Canyon, dus dat gaf ons mooi de tijd om het een en ander te regelen. Een retourtje San Francisco - Las Vegas kost maar $99, dus waarom zou je het niet doen?! Maar ja... we hebben allebei wel gewoon werk en vooral voor Michelle is het moeilijk om vakantie op te nemen... als "contractor". Ze had net de vrijdag ervoor te horen gekregen dat haar contract wat eigenlijk in september zou aflopen, tot februari werd verlengd. Ontzettend goed nieuws uiteraard, maar ja... om dan meteen vakantie te gaan aanvragen, is niet echt ideaal natuurlijk. Maar toen kwam donderdag het goeie nieuws: het werk bij Dreamworks ligt even een paar weken stil... en de rest van de maand september was er even geen werk meer. Zoals ik al vaker heb geschreven is het in de film industrie vaak "hollen of stilstaan"... dus als een complete verrassing kwam dit nieuws niet, en vooral nu kwam het behoorlijk goed uit: donderdagavond hebben we meteen een retourtje Las Vegas geboekt! :D (voor mij is het inderdaad wat makkelijker om vrij te nemen).Fast forward naar afgelopen woensdag. Overdag moest ik nog gewoon te werk, maar een kort daggie: om 16:00 uur verliet ik Tagged, om 18:15 uur stapten we in het vliegtuig en om 20:30 uur waren we ingecheckt in het Luxor hotel in Las Vegas, hetzelfde hotel waar Jos en Natalie ook zaten! Tja en toen werd het lastig... want hoe gaan we ze nu verrassen. Ik besloot om Jos maar gewoon te bellen, met een lulverhaal over de Giants ofzo. Helaas nam hij niet op! Vijf minuten later een smsie van Jos: "Ik zit in een te chique restaurant, dus kan ff niet opnemen, wassup?". Ah, mooi zo... smsie terug: "Oh sorry, welk restaurant zit je? :)". Nietsvermoedend stuurde Jos terug dat hij in restaurant Carnevino zat, en hij wilde ook weten wat de stand was tussen de Giants en de Rockies. Snel op m'n iPhone opgezocht waar restaurant Carnevino zat en ondertussen naar beneden om meteen een taxi te pakken richting Palazzo, zo'n anderhalve km vanaf het Luxor. Vanuit de taxi maar effe een smsie terug naar Jos om er zeker van te zijn dat hij niet net weg zou zijn als wij bij Carnevino aankwamen: "4-0 achter :( Laat effe weten wanneer je klaar bent met eten, dan bel ik effe". Zo'n 20 minuten later kwamen we aan bij Palazzo. Na even zoeken vonden we daar restaurant Carnevino, een restaurant wat in tweeën is gesplitst: aan de linkerkant het restaurant gedeelte, en aan de rechterkant de bar, en in het midden een doorgang richting het casino. Omdat het binnen is, had het restaurant geen ramen en we zagen Jos en Natalie daar zitten, met 2 vrienden die ze op hun Grand Canyon trip hadden ontmoet. Gelukkig zaten ze precies goed, met hun rug richting het casino, waar wij stonden. Met enige (ok, behoorlijk wat) spanning liepen we langs ze, en gingen we rechts, naar het bar-gedeelte. Omdat ze nog zaten te eten, en vooral omdat ze met 2 anderen zaten, besloten Michelle en ik maar wat aan de bar te bestellen. Goeiemorgen... chique restaurant, dure biertjes! Zie hier ons uitzicht vanaf de bar, met rechts aan de overkant de rug van Jos en links van hem Natalie. :) Na een halfuurtje vond ik het mooi geweest, ze zaten hier al zeker anderhalf uur, voor Amerikaanse begrippen erg lang om in een restaurant te zitten. En dus stuurde ik het volgende smsie naar Jos: "Moet je achter je kijken!" Zo'n 5 seconden later zie ik Jos zijn telefoon pakken... hij leest het bericht... snapt het uiteraard niet... laat het bericht aan Natalie lezen... en besluit dan toch maar te doen wat er staat en zich om te draaien. Uiteraard waren ze compleet verbaasd toen ze mij en Michelle daar zagen zwaaien. :D Echt ontzettend lachen!!!Samen zijn we de anderhalve kilometer over de Strip terug gelopen richting het Luxor, langs de vuurspuwende vulkaan bij The Mirage en de fonteinen bij het Bellagio. Nou ja en verder is Las Vegas een simpel verhaal natuurlijk... zwembad, gokken, shoppen, shows... enige kleine minpuntje was dat Jos en Natalie voor donderdagavond al kaartjes hadden voor een voorstelling van "Cirque du Soleil: Beatles LOVE"... en wij konden hier geen kaartjes meer voor krijgen. Maar goed, we hebben samen in de Beatles Lounge in The Mirage wat gedronken en vervolgens zijn Jos en Natalie naar die show gegaan en hebben Michelle en ik het Buffet van The Mirage bezocht... ieder nadeel heb z'n voordeel zullen we maar zeggen. :) Na afloop zijn we naar het casino in Excalibur geweest... waar het helaas niet al te geweldig ging met Black Jack, maar gelukkig bracht de roulette tafel uiteindelijk nog wat blije gezichten... :).Vrijdagochtend alweer vroeg wakker, want voor de 2e keer in anderhalve week was het tijd om afscheid te nemen. Dit keer toch echt voor langere tijd, al moet ik bekennen dat er wederom een kleine dagdroom kwam boven drijven, om maandagochtend een smsie te sturen "Moet je achter je kijken!", en dan gewoon in de tent op Zuid-Scharwouder kermis te staan... maar goed, het houdt een keer op natuurlijk... maandag zit ik gewoon weer op m'n werk... maar ik wens iedereen evengoed een hele gezellige kermis toe, veel plezier allemaal! :)Hier nog een paar foto's van de afgelopen 2 dagen: http://www.flickr.com/photos/thekaters/sets/72157622415014600/show/