Jaaroverzicht 2015

Vanuit mijn thuis-kantoortje in South San Francisco: Jaaroverzicht, aflevering #11. Een paar kilometer zuidelijker dan de vorige 10 edities, want dit jaar was het thema: verhuizing!

Precies een jaar geleden hadden we de beslissing genomen: 2015 wordt het jaar waarin we gaan verhuizen. En we lieten er geen gras over groeien. Op Nieuwjaarsdag kwamen we via vrienden in contact met onze makelaar, naar wat later bleek één van de beste makelaars in de Bay Area. De huizenjacht kon beginnen!

Natuurlijk een hoop geregel… praten met de bank, hoeveel konden we ons veroorloven, wat doen met ons oude huis… ieder weekend naar een paar “Open Houses”…

Veel aanbod was er niet, met het gevolg dat we een stuk meer zouden moeten bieden dan wat de vraagprijs was (typisch gevalletje vraag/aanbod). Half januari brachten we ons eerste bod uit. We boden ver boven de vraagprijs, maar de verkoper wilde nog veel meer. Tja, dan lekker niet hè.

In februari nog een bod uitgebracht op een huis, wederom ver boven vraagprijs, maar het was niet genoeg. Tenminste, het was meer dan alle andere bieders, maar het winnende bod ging uiteindelijk naar een “all cash offer”. Ok, daar valt niet mee te concurreren.

Eind februari, wederom een mooi huis gevonden. Toch wel wat gefrustreerd inmiddels, maar de aanhouder wint, toch? Ik heb net nog even in mijn e-mail terug gezocht en op 3 maart om 20:15uur kregen we het volgende bericht van onze makelaar, nadat we hem hadden gevraagd of er al nieuws was over ons bod. De verkopers zouden die dag namelijk een beslissing nemen:

yes i am in communication with them
please stand by
do not go to sleep yet

Een halfuurtje later belde Herman, onze makelaar, met het verlossende woord: we hadden het winnende bod! Er waren meerdere biedingen rond dezelfde prijs als het onze, maar uiteindelijk waren wij de gelukkigen!

De weken daarna waren op z’n zachts gezegd: druk! De hypotheek papiermolen moest in gang gezet worden (hoe onzinnig dat je letterlijk 100x je handtekening moet zetten op formulieren waarvan je nauwelijks weet wat ze überhaupt betekenen), we moesten alles op orde brengen met het oude huis, er moest nog het een en ander aan het nieuwe huis gedaan worden voordat we er in konden… en dan had ik tussendoor ook nog een kleine zakenreis gepland staan.

Zoals je misschien weet, ga ik niet heel vaak op zakenreis, maar als ik ga, dan regel ik het meestal wel goed. Zo moest ik ooit voor een congres naar Amsterdam… en dit keer moest ik naar een congres in Scottsdale, Arizona. En laat het daar in maart nou net MLB Spring Training zijn!? Dus dat was prima, paar dagen naar Scottsdale, wedstrijdje van de Giants meegepikt, ben je effe er tussenuit hè. 🙂

Op 24 maart waren alle financiën rond en kregen we de sleutel! Twee weken later, op 6 april, kwamen de verhuizers van “One Big Man” met hun “Big Truck” voor rijden en de verhuizing was een feit. Ik weet niet wat in Nederland “normaal” is, maar voor hier is niet slecht, in 3 maanden tijd van “we willen verhuizen” naar “verhuisd”!

Goed, waren er ook nog andere dingen behalve het nieuwe huis? Niet echt, want in april en mei waren we uiteraard druk met het inrichten van het nieuwe huis. 🙂

Nee hoor, we hadden gelukkig ook nog wel tijd voor andere dingen. Een wedstrijdje van de Warriors tegen de Utah Jazz… we waren traditie getrouw naar “King’s Day in Golden Gate Park” (Koningsdag) voor verse stroopwafels en de vrijmarkt… en in mei zijn we op m’n verjaardag met z’n drietjes naar de Giants geweest.

Oh ja, in mei was het ook alweer 10 jaar geleden dat ik hier naartoe ben verhuisd. Time. fucking. flies. Ik had rond die tijd nog wel het idee om een soort van terugblik op de afgelopen 10 jaar te schrijven, maar door omstandigheden kwam dat er niet helemaal van. Wellicht een terugblik op 11 jaar, goed voornemen voor 2016?

Inmiddels was het alweer juni en kwamen Opa en Oma ons nieuwe huis bewonderen. De koning te rijk, een logeerkamer op dezelfde verdieping, zonder dat je eerst buiten de trap af moest, zoals dat in het oude huis het geval was, wat een luxe! 🙂

Het was weer super gezellig. Lianne is inmiddels op een leeftijd dat ze met spelletjes en puzzles wil spelen. We zijn naar de Giants geweest, naar de dierentuin… en uiteraard moesten we naar Disneyland! Want dat is nog steeds gratis, dankzij Michelle. We gingen 4 dagen. Relaxed, niet alles in 1 of 2 dagen proppen… een middagje naar het zwembad… EN tussendoor ook nog even de Warriors kampioen van de NBA zien worden!

Hoe. Mooi. Was. Dat.

Inmiddels hebben jullie waarschijnlijk wel van de Warriors gehoord, maar even ter verduidelijking: in 2002 ging ik voor het eerst naar een (pre-season) NBA wedstrijd. Dat was met Stefan, een wedstrijd in Anaheim van de Lakers.

Ze speelden tegen… de Golden State Warriors? Ik kwam er toen achter dat die in Oakland speelden… terwijl ik hier op dat moment al 5 maanden had gewoond! Ik was toch redelijk bij op sportgebied dacht ik, maar van de Warriors had ik echt nog nooit gehoord. Sinds ik hier in 2005 naartoe ben verhuisd, ben ik altijd wel één of twee keer per seizoen naar de Warriors geweest… maar dat was altijd om het spektakel er omheen. Omdat Francisco Elson (Nederlander) bij de Denver Nuggets speelde en die moesten toevallig tegen de Warriors. Of om een sterrenteam als de Spurs of de Lakers in actie te zien. Je ging niet heen voor de Warriors zelf, want meestal verloren ze!

En dan dit jaar. Stephen Curry was altijd al goed, maar vaak geblesseerd. Dit jaar werd hij MVP van de NBA. Jaren werd de All Star game gespeeld zonder dat er een Warrior geselecteerd werd. Dit jaar Curry EN Klay Thompson, ofwel de “Splash Brothers”. En dan een seizoen waarin ze bijna alles wonnen, zelfs van de “grote” teams… en uiteindelijk voor het eerst in 40 jaar met de winst aan de haal! Ongekend.

De Giants kampioen in 2010, 2012 en 2014. De Warriors kampioen in 2015. We mogen niet klagen, hier in de Bay Area… 🙂

Goed, we dwalen af. Disneyland was ontzettend leuk en het waren 3 hele gezellige weken!

In juli was er niet zo heel veel bijzonders, behalve dat ik eind juli begon met hardlopen. Ik had me namelijk laten overhalen om de “Giant Race” te lopen, 5 km met start en finish in het stadion van de Giants. Nou weet ik zelf ook wel dat ik niet bepaald in topvorm ben… maar als ik zo’n race ga lopen, dan wil ik toch wel redelijk voor de dag komen! Dus, een app gedownload “C 2 5K”, oftewel “Couch to 5Km”, de perfecte app voor iemand in mijn conditie! 🙂 Ging lang niet slecht en uiteindelijk liep ik de race eind augustus in 37 minuten. Kan slechter… maar kan beter, pas maar op in 2016! 🙂

Verder kregen we in augustus ook te maken met een kleine tegenslag: de vloer begon opeens omhoog te komen en we bleken “ergens” een lek te hebben wat onder de vloer tot uiting kwam. Het goed nieuws was dat alles door de verzekering gedekt werd, maar de hele vloer moest eruit, twee muren en een plafond werden open gebroken, om het lek te vinden… dat bleek uiteindelijk bij de afvoerpijp van de wasmachine te zitten. Maar goed, na 2 maanden van een hoop geregel met klussers en de verzekering, hadden we een compleet nieuwe vloer, betaald door de verzekering en omdat we onze eigen klusser hadden ingeschakeld, die het allemaal net even goedkoper kon doen, hielden we er zelfs nog een beetje aan over. Ieder nadeel heb zijn voordeel… 🙂

Omdat Michelle en ik in augustus alweer TIEN jaar getrouwd waren, besloten we dat we in september wel een weekendje Las Vegas verdiend hadden. Lianne bleef bij haar oom en tante in Stockton en wij vlogen vanuit een miniscuul vliegveld in Stockton naar Vegas. Was erg leuk, we zijn (weer) naar de Beatles show geweest, waar we dankzij een of andere deal op rij 2 zaten… erg gaaf! Verder gewoon lekker door Vegas geslenterd… beetje gewonnen, beetje verloren… iets meer gewonnen dan verloren… een leuk weekend!

En omdat ik nog niet genoeg trippies had gemaakt dit jaar: in oktober ging ik voor een weekend naar Nederland! Ik heb er vorige maand al een uitgebreid verslag over geschreven, maar Stefan en Marjolaine gingen trouwen en dat wilde ik niet missen! Van 3 uur ‘s middags tot 3 uur ‘s ochtends aan een biertje, ik kan het nog. 🙂 Ontzettend blij dat ik er bij was en meteen ook m’n familie weer even te zien!

Tenslotte in november nog maar een keertje naar Disneyland, want waarom niet? Dit keer met onze vrienden Cheryl en Tony en hun dochter (mijn peetdochter zelfs!) Emma.

De gekte omtrent Star Wars was al duidelijk merkbaar… dikke rijen bij de Star Wars attracties en dan moet “Star Wars Land” nog gebouwd worden! Slimme jongens, die heren van Disney. Maar, gelukkig pikken wij daar ook een heel klein graantje van mee! 😉 (Ja, Michelle heeft ook aan Star Wars gewerkt. Nee, haar naam staat helaas niet de aftiteling dit keer)

In december zijn we geen weekendjes weg geweest! We hebben er nog wel over gedacht, omdat we afgelopen week allebei vrij waren, maar toch maar besloten dat het wel mooi was geweest voor 2015… een weekje niks is ook wel eens lekker en dan kun je “leuke” dingen doen zoals de garage opruimen, planken ophangen, dat soort dingen! 🙂

Tot slot nog even een kleine update wat betreft werk. Dat was de voorgaande 2 jaren nogal “turbulent”, met een startup die geen geld meer had, een volgend avontuur bij een werkgever met lege beloftes… maar ik kan gelukkig melden dat ik inmiddels toch alweer ruim anderhalf jaar bij Hearsay Social aan de gang ben. Heb het er naar m’n zin, ik breng Cooper iedere dag met me mee naar m’n werk, samen wandelen we dan langs AT&T Park… ja, heerlijk om eigenlijk helemaal geen nieuws te hebben over m’n werk!

Happy New Year! Goed mensen, dat was hem dan voor 2015. Ik hoop dat hij voor jullie net zo voorspoedig is verlopen als voor ons… en dat we die lijn in 2016 maar mogen voortzetten! Maak er wat moois van, laat je niet bang maken, maar doe evengoed voorzichtig!

Een heel Gelukkig, Gezond en Gezellig 2016!

Proost!