Jaaroverzicht 2011

Sjeses, alweer een jaar voorbij! Mijn voornemen voor 2012 is om m'n site wat meer samen te voegen met m'n Twitter en Facebook accounts, want bloggen is zooo 2005! :) Dit jaar wederom een afname in het aantal berichten op m'n site. Het is niet anders, maar ook al schrijf ik komend jaar nog minder berichten, Jaaroverzichten blijf ik sowieso wel schrijven. Het is ieder jaar wel weer effe puzzelen, wat gebeurde ook alweer precies wanneer... maar als het goed is heb ik alles in de juiste volgorde, dus laten we beginnen met de hoogtepunten van het afgelopen jaar!Net als vorig jaar, begon ook 2011 met de maand januari. Ieder jaar is dat altijd een beetje een suffe maand (al komt daar in het 2012 overzicht waarschijnlijk wel verandering in...) en zo ook in 2011. Enige wat nog wel het vermelden waard was, was dat ik mee mocht lopen in de "Chinese Newyear's Parade" door San Francisco -- alwaar ik de World Series trofee van de Giants mocht begeleiden. Een eer, dat zul je begrijpen. :)De maand februari was al niet veel spannender dan de maand ervoor, laten we snel doorbladeren naar 4 maart 2011: we adopteerden Cooper! Zucht, terug denkend aan die eerste paar weken met Cooper... het viel niet mee. Onze vorige hond, Timo, bleef altijd zonder problemen alleen thuis... maar Cooper had het (en heeft het nog steeds) niet zo op alleen zijn. De ene keer kwamen we thuis en zaten de scheuren in de gordijnen omdat hij naar buiten wilde... de volgende keer lag de vuilnis over de vloer, exclusief etensresten die Cooper al had "opgeruimd"... ja het was echt lachen met hem! Maar goed, inmiddels is ie een stuk verbeterd en weten we zelf ook hoe we met hem om moeten gaan als ie alleen thuis blijft... Cooper is een geweldig lief beest. Blij dat we hem hebben, absoluut 1 van de hoogtepunten van 2011!Wat zou een Mark Kater Jaaroverzicht zijn zonder een stukje over de San Francisco Giants? Precies. Eind maart zijn Michelle en ik naar Scottsdale, Arizona gevlogen voor een weekendje "Spring Training". Dat is zeg maar het voorseizoen, waar je in maart lekker in je korte broek en t-shirt relaxed naar een potje honkbal kunt zitten kijken... heel anders dan in een stadion met 40.000 man. Ik vond het eigenlijk wel te vergelijken met de Haarlemse Honkbalweek, maar dan in Arizona. :) Meteen de week erna begon het "echte" seizoen en wij hadden voor het eerst seizoenskaarten! Dat was meer een experiment, om te zien hoe moeilijk of makkelijk het zou zijn om kaarten door te verkopen (83 thuiswedstrijden in 6 maanden, daar ga je echt niet allemaal zelf heen), en tegelijkertijd gaf het ons de mogelijkheid om kaartjes te krijgen voor de mooie wedstrijden, zoals Opening Day. Vooral dit seizoen was dat een speciale wedstrijd, omdat de spelers hun World Series ring overhandigd kregen en de "World Series Champions" vlag mochten hijsen. Good times! :)Eind april nog wat "Dutch Pride" in San Francisco: het Nederlands consulaat had een heuse Koninginnedagviering geregeld, midden in San Francisco, op Union Square. Was erg leuk, met rauwe haring, stroopwafels en flessen Grolsch. Mogen ze vaker organiseren wat mij betreft!In mei moest ik voor m'n werk naar een congres in Amsterdam. Vervelend natuurlijk, op kosten van de zaak zo'n familiebezoek lange vlucht naar Nederland. Maar wel kort, en zonder Michelle, want we zouden in augustus langer komen, dan voor een "echte" vakantie... eh, ja dat ging niet helemaal door, maar daarover later meer. Dus ja, het was maar voor een paar dagen, daar schijn ik inmiddels trouwens een beetje de gewoonte van te maken, al was het wel langer dan m'n 2-daagse bezoek tijdens de WK-finale vorig jaar! :) Maar in een paar dagen kun je een hoop doen... en met een beetje goeie planning kun je ook best veel mensen zien... ik val waarschijnlijk in herhaling als ik dit zeg, maar het is gewoon ontzettend leuk om weer effe met iemand bij te praten die je een lange tijd niet hebt gezien.Goed, en toen kwamen we na een weekje Nederland weer terug in San Francisco. Het was eind mei en eh tja... Michelle was zwanger! Niet helemaal onverwacht, maar tegelijkertijd ook weer wel... want ZO snel hadden we het eigenlijk niet verwacht! Meerdere zwangerschapstesten kwamen er aan te pas... want ja, die sticks zijn "maar" 99% accuraat, dus je weet het nooit he... maar ze zeiden allemaal hetzelfde: volgend jaar januari worden jullie papa en mama!In juni meerdere keren naar de dokter geweest... en vooral toen we de echo te zien kregen... wow, dan wordt het opeens allemaal heel echt... er groeit een baby in Michelle's buik! :)Helaas kregen we in juli met wat minder leuk nieuws te maken: Michelle's opa overleed, na een kort ziekbed. Op respectabele leeftijd (91), dat wel, maar natuurlijk evengoed triest. Opa kreeg een militaire begrafenis, omdat hij oorlogsveteraan was, en dat was erg indrukwekkend. Ook zijn we sinds juli huiseigenaar. Eigenlijk waren we dat al een beetje, maar in juli is het huis officieel op ons naam overgeschreven. Tot nu toe was het huis nog steeds van Michelle's ouders, die wij "huur" betaalden, maar dat was allemaal omslachtig en nu is het een stuk eenvoudiger: nu hebben we een dikke vette hypotheek aan ons broek hangen! :)We zouden eigenlijk in augustus naar Nederland komen, maar we besloten om dat maar uit te stellen. Niet dat Michelle niet zou kunnen vliegen met 4 maanden zwangerschap, maar echt ideaal is het allemaal ook niet. Dus in plaats van Zuid-Scharwoude, gingen we nu naar Mendocino. Voor een paar dagen, in een hond-vriendelijk hotel! Mendocino ligt aan de kust, op zo'n 4 uur rijden van San Francisco. Heerlijk een paar dagen met Cooper op het strand, lekker helemaal niks!Laten we het in de maand september even over m'n werk hebben, want wat dat betreft was het best een enerverend jaar. Eind vorig jaar kreeg ik de opdracht om een mobiele versie van de Tagged website op te zetten. De eerste versie daarvan lanceerden we in april en sindsdien is het qua "traffic" eigenlijk steeds een stijgende lijn geweest. Nou moet ik daar wel bij zeggen dat dit niet (noodzakelijk) is omdat ik zo'n geweldige site op poten heb gezet, het is ook een kwestie van meer mensen die hun mobieltje gebruiken om te internetten, dus meer traffic. Maar toch, zonder een mobiele site geen groei, dus schouderklopje voor Mark... en in september een promotie tot "Engineering Manager"!Na vele jaren van trouwe dienst werd het in oktober tijd om voorgoed vaarwel te zeggen tegen onze Toyota 4Runner. Een paar jaar geleden hadden we hem al met vervroegd pensioen gestuurd (=de oprit van Michelle's vader), omdat we een Toyota RAV4 hadden gekocht, maar toen kreeg Michelle een baan bij DreamWorks in Redwood City... en hadden we 2 auto's nodig: Mark mocht met die ouwe 4Runner te werk. :) Geen punt, mooie wagen, maar 21 jaar is wel vrij oud voor een auto natuurlijk. Dus voor hij z'n winterkuren zou beginnen te vertonen, hebben we hem wederom bij Michelle's ouders op de oprit geparkeerd en een splinternieuwe Mazda3 gekocht. Mooi bakkie hoor en een stuk zuiniger dan die ouwe 4Runner!Om de economie nog maar een beetje verder te stimuleren, hebben we in november ook nieuwe ramen in ons huis laten zetten. Dat was eigenlijk het laatste "grote" project wat we voor ogen hadden om het huis op te knappen... de afgelopen jaren hebben we ontzettend veel aan het huis veranderd: alles opnieuw geschilderd, nieuwe verwarming, nieuwe vloerbedekking, nieuwe ramen... het is nu echt ons huis... en oh ja, laten we de babykamer niet vergeten, ook die hebben we de afgelopen maanden behoorlijk baby-klaar gemaakt! :)En over "baby-klaar" gesproken, een paar weken geleden (op 10 december) werden we door middel van een "Baby Shower" baby-klaargestoomd. Ik geloof dat het in Nederland ook steeds vaker gedaan wordt, een Baby Shower, maar hier is het vaste prik. Uiteraard hadden wij een Baby Shower met een Filipijns tintje, oftewel er kwam ruim 100 man familie op af (en gelukkig ook een aantal van onze vrienden), er was genoeg vreetwerk voor 500 man, de meesten kwamen met kado's voor de baby, oftewel: ja, we zijn redelijk baby-klaar. :) Natuurlijk alleen wat betreft spullen dan, want verder maak ik me absoluut niet de verbeelding dat we er klaar voor zijn... maar ach, dat hoeft ook niet, we gaan het allemaal gewoon lekker meemaken!Nou dat was em dan weer, mijn Jaaroverzicht. In Nederland is het inmiddels al 2012, hier duurt het nog een paar uurtjes... en in Nieuw Zeeland is het zowat alweer 2 januari! :) Mensen, allemaal het allerbeste gewenst voor 2012, vol geluk, gezondheid en gezelligheid! Mocht je nog geen vakantieplannen hebben, kom gerust op kraamvisite in San Francisco!3...2...1...HAPPY NEW YEAR!!!